Waarom gaan jonge mensen massaal naar Oppenheimer? Deels omdat ze weinig weten van de ontwikkeling van de atoombom deels omdat het een prachtige film is. Met een held, Oppenheimer, en een boef, Edward Teller. Als je in alle eerlijkheid terugkijkt naar het conflict tussen de twee fysici, moet je concluderen dat niet Oppenheimer, maar Teller gelijk had, schrijft Simon Rozendaal.
De Stanford University, herfst 1991. Na afloop van het gesprek moet ik even bijkomen op een bankje. Om details te noteren (hoe hij praatte, alsof er snoepjes in zijn mond zaten, wenkbrauwen als oerwouden, rode kleding met zwarte cowboylaarzen), maar bovenal om op adem te komen. Wat een persoonlijkheid, wat een stoomwals.
Een paar dagen geleden zag ik Edward Teller opnieuw, in de film Oppenheimer. Acteur Benny Safdie en regisseur Christopher Nolan hebben de oude beelden goed bestudeerd. Safdie praat net zo raar, is even stuurs, slim, stevig en eigenwijs. De zaal zit bomvol jong volk. Vanwaar die belangstelling voor dit boomer-onderwerp?
Ik zoom met mijn zoon Jan, een wiskundige die in Warschau woont en werkt. Hij heeft hem gezien en we concluderen dat het een mix moet zijn van de faam van Nolan en hoofdrolspeler Cillian Murphy (van de Netflix-serie Peaky Blinders), de vanwege Oekraïne hernieuwde dreiging van de atoombom, plus dat mensen sociale dieren zijn, die graag doen wat anderen doen.
De doden in Hiroshima en Nagasaki drukken op het gemoed van veel fysici
Laden…
Word abonnee en lees direct verder
Al vanaf €15 per maand leest u onbeperkt alle edities en artikelen van EW. Bekijk onze abonnementen.
Bent u al abonnee en hebt u al een account? log dan hier in
Verder lezen?
U bent momenteel niet ingelogd of u hebt geen geldig abonnement.
Wilt u onbeperkt alle artikelen en edities van EW blijven lezen?